Home

Zo, daar ben ik weer! Zaterdag zijn mijn moeder en ik op het vliegveld aangekomen, waar we verwelkomd werden door mijn vader en mijn broertje. Ik heb in het begin wel even moeten wennen, maar gelukkig is het hier lekker zonnig, in tegenstelling tot de laatste drie dagen in Kaapstad waar we voornamelijk regen hadden. We hebben veruit de meeste dagen echter goed weer gehad. Samen hebben we een hele mooie reis achter de rug: we hebben 4750 km gereden en dus ook veel gezien, veel dieren gespot, mooie wandelingen gemaakt en gewoon ook een gezellige tijd gehad.

De tijd van gaan is vandaag gekomen. Vandaag is een dag van afscheid nemen. Vanochtend ben ik bij de dames van de daycare geweest om afscheid te nemen. Tegen de middag heb ik met de staf van een lekkere lunch genoten, hier in het Liebenhaus, met de kwaliteiten van aunt Mag. Leuk, lekker, gezellig! Wilma (de directrice) gaf een mooie toespraak en Pauline sprak een mooi gebed voor we aan tafel gingen. Ik heb een mooie groepsfoto gekregen met achterop de alle namen, geschreven door kinderen zelf.

Daarna was het hoog tijd om de braai aan te gaan steken. Gisteren had ik de boodschappen al gehaald. Het duurde even voor het vuur op gang kwam, maar het is een lekker heet vuurtje geworden; ik heb m'n vinger nog flink gebrand aan een briket waarvan ik dacht dat-ie niet heet was, maar toch wel dus. De kinderen hebben daarna genoten van een lekkere broodje braadwors. Leuk is dat sommige kinderen me naderhand spontaan kwamen bedanken voor het eten, zo netjes en lief!

Gisteren kwamen Jeroen en Manon om 16 uur hier, zoals ze elke keer aan het eind van de dag langskomen om me op te halen. We hadden afgesproken dat zij voor iedereen ijsjes zouden halen omdat het zo'n hete dag was. Maar die hadden ze niet bij zich, dus ik met Jeroen naar de winkel. Eenmaal terug is het grasveld verlaten en het huis dicht! Vreemd.. Eerder op de dag waren me ook al vreemde dingen opgevallen, zoals drinken en toetjes dat door de kinderen naar de naburige May Holland Hall werden gebracht. Mag kwam naar de auto toe en liep met ons mee, richting May Holland Hall, ik nog met de ijsjes in mijn hand. Toen ik naar binnen ging, was de tafel netjes gedekt, maar de hal compleet verlaten. En toen... SURPRISE!!!

Het is alweer even geleden dat ik wat van me heb laten horen, maar dat komt omdat ik ben een paar dagen ziek ben geweest. Dinsdag heb ik waarschijnlijk iets verkeerds gegeten waardoor ik 's avonds m'n maag boven de wc heb leeggegooid. Ik ben toen even 2 dagen thuis gebleven om weer een beetje op krachten te komen. Nu voel ik me weer prima, alleen mijn maag wel zwak..

Afgelopen week ben ik dus maar 3 dagen in Liebenhaus geweest. Ik heb voor de nieuwe jongen schoolkleding gekocht, want dat had hij niet meer. Ik heb deze week ook extra materiaal gekocht voor het huiswerk. In de boekhandels hier zijn schoolboeken te koop, waar we voor iedereen opdrachten uit selecteren. Zo kan iedereen op zijn eigen niveau huiswerk doen, dat werkt heel goed (zodra je het juiste niveau hebt gevonden, want dat overschat je nog wel eens...).

De tijd vliegt... zodra je over de helft bent, begint het aftellen. Deze week begin ik me te realiseren dat het voor mij nog maar 3 weken bij Liebenhaus zijn... en ik wil nog zoveel afronden... vandaag heb ik zonder al teveel problemen mijn visum kunnen verlengen, dus daar ben ik blij mee.

Het bureau met de computers is nu helemaal klaar. Ik heb 3 computers (zonder internet) klaargezet waarop de grotere kinderen onder begeleiding kunnen werken. Ook ga ik 's ochtends les geven aan de childcare workers, zodat zij straks in ieder geval op het niveau van de kinderen zijn om de kinderen te kunnen helpen. Daarnaast wil ik de childcare workers leren om informatie op internet op te zoeken, omdat de kinderen soms voor school informatie nodig hebben over een bepaald onderwerp.

Maandagavond ben ik vanuit Namibië weer terug in Port Elizabeth aangekomen. Het was een superleuke reis! Goed georganiseerd, leuke groep (24 deelnemers van over de hele wereld), veel gereisd, afwisselend landschap, mooie plekken gezien, veel mensen leren kennen, veel foto's gemaakt (550!) en vooral vaak vroeg opgestaan.

De eerste dagen waren niet zo 'adventure' als ik had verwacht. Op de eerste dag stond een hike op het programma, maar we hebben meer in de brandende zon stilgestaan luisterend naar de verhalen van de gids, dan dat we gewandeld hebben. De tweede dag hadden we 600 km te rijden, dus vroeg opgestaan en bijna de hele dag in de truck gezeten met af en toe een pitstop om de benen te strekken. Eenmaal aangekomen op de camping zet iedereen de tent op, wordt er een vuurtje gemaakt en is het tijd voor een biertje totdat het eten klaar is.

Deze week ben ik hele ochtenden bezig geweest om het Liebenhaus bord te voorzien van belettering. Ik heb een spuitbus om de sjablonen te spuiten, ik moet alles dus goed afplakken. Ik gebruik stenen om te voorkomen dat de sjablonen omhoog komen zodat de letters mooi strakke randen krijgen. Ik heb me vooraf wel flink verkeken op de hoeveelheid werk! Gisteren heb ik de 2e regel afgerond, regel 3 en 4 hebben nog 2 keer spuiten nodig (ik heb alle letters van het alfabet maar 1 keer, dus..). Vandaag ga ik dat niet meer redden, maar het schiet op nu!

Afgelopen weekend stond Tsitsikamma NP op het programma. Zaterdagochtend in alle vroegte opgestaan, broodjes gesmeerd en Jeanne opgehaald (zij doet het Ithemba project). We hebben ons in onze flitsend nieuwe (gehuurde) VW Polo gepropt en zijn gaan rijden. Onderweg verdween de zon achter de wolken en ontstonden er regenbuien. We zijn even gestopt bij Storms River Bridge, want potverdorie, wat een diepe kloof zit er onder die brug!
Eenmaal in het park zijn we naar ons huisje gereden, met uitzicht op de golvende oceaan. De golven braken op de grote rotsen enkele meters van ons huisje, een mooiere plek bestaat haast niet! Uren hebben we ernaar zitten kijken.. maar ook wel een beetje omdat het bijna de hele middag heeft geregend.

De school is deze week weer begonnen, Overdag is het nu heel wat stiller in Liebenhaus; er kan weer geklust worden. Samen met Andre en Jimme ben ik bezig het naambord van Liebenhaus af te maken (daar was ik vorige maand mee al begonnen). Het is lastig gebleken om mooi en netjes letters op het bord te verven, maar we hebben nu een spuitbus gekocht en de eerste resultaten zijn hoopgevend! Daarnaast hebben we een ontwerp gemaakt voor een groot bureau waarop 4 coomputers voor de kinderen kunnen komen te staan. We gaan 2 keukenbladen kopen en die laten we zagen zodat we er een degelijk hoekbureau van kunnen maken.

Het leven met de kinderen na de vakantie is voor iedereen de laatste dagen even zwaar. De kinderen zitten nu de hele dag in Liebenhaus; afgezien van de maaltijden hebben ze de hele dag om vrij te spelen. Dat leidt natuurlijk ook tot verveling. Sommigen balen dat ze al terug van huis moesten terwijl de vakantie nog niet is afgelopen. Daarnaast hebben ze allerlei nieuwe indrukken te verwerken; 2 nieuwe childcare workers, 3 nieuwe vrijwilligers, andere bedindeling, etc.. Alles bij elkaar maakt dat sommigen te ver gaan. Daardoor is het druk en luisteren ze slecht. Ze pesten elkaar en copieeren elkaars slechte gedrag, want allemaal zijn ze op zoek hoever ze kunnen gaan. En als die grens dan niet consequent wordt of kan worden toegepast...

Vrijdag was mijn verjaardag. Bedankt voor de smsjes en elektronische kaartjes. Ik heb ze niet direct vrijdag allemaal kunnen lezen, want toen ik eraan begon viel de stroom uit. En meestal duurt dat toch zeker 2 uur..

Om mijn verjaardag in het Liebenhuis te vieren, heb ik een traktatie gemaakt. Donderdagavond heb ik appels in gesmolten chocolade gedoopt en versierd met chocolade frutsels. Ik heb ze in de koelkast gelegd om hard te worden, want op vrijdag moesten we ze op borden in de brandende zon met de auto meenemen. Dat ging gelukkig goed..
Ik kreeg van alle kanten felicitaties, dat was leuk, Mag zong zelfs een liedje. 's middags heb ik getrakteerd nadat alle kinderen voor me hadden gezongen. Sommigen hadden hun hele mond besmeurd met chocolade, dat zag er leuk uit! Daarna ging de muziek aan en heb ik nog foto's uitgedeeld, maar omdat ik er niet voor iedereen 2 had, liepen de emoties daarover hoog op.

Maandag was hier een regenachtige dag, ik moest even terugdenken aan Nederland toen er 's middags nog steeds geen zonnetje was. Nu de nieuwe vrijwilligers zijn aangekomen, is er voor mij even een iets rustigere periode aangebroken, terwijl zij alle eerste indrukken proberen te verwerken. Het is leuk om met hen over hun eerste indrukken te praten en te horen hoe ze dat beleven. Ik zit al wat meer in het Afrikaanse tempo, ken de stad en linksrijden is voor mij allang normaal.

Het is 8 uur ´s ochtends. Ik loop bij de daycare binnen. Al een stuk of 40 kinderen zitten in groepjes van 4 aan kleine, vierkante tafeltjes. Af en toe wordt er nog een jongentje of meisje binnen gebracht. Niet veel later roept de directrice dat iedereen stil moet zijn en dan wordt er gezamenlijk gebeden. De leraren delen daarna de pap uit en die wordt zwijgend naar binnen gewerkt. Ik zie dat iedereen die de pap op heeft, zijn bakje netjes terugbrengt en gaat spelen. Als iedereen is uitgegeten worden de kinderen bij elkaar geroepen om op de grote mat te gaan zitten. Ik kijk toe terwijl de leraren de lijsten afgaan om af te tekenen wie er vandaag aanwezig is. Dan worden de kinderen weer vrij gelaten om te gaan spelen. Zo begon mijn dag op de daycare de afgelopen 4 werkdagen.

Daar ben ik weer, het paasweekend is hier ook achter de rug. Geen paaseieren zoeken in de sneeuw, zelfs geen paasei te vinden hier, maar wat heel populair is zijn marshmellow eieren met een chocoladelaag eromheen, iets groter dan een koffiekoek. Je hoeft ze ook niet te zoeken, ze staan in elke winkel opvallend in grote dozen opgesteld. Heel lekker. Tot je de derde op rij in je mond hebt...

Er is veel gebeurd vorige week, hoogste tijd voor een update.

Op 14 maart zijn we met een townshiptour meegeweest, die begon met een rondleiding door Wallmer township, de oudste van Port Elizabeth die is ontstaan vanwege een nabijgelegen fabriek. Naast de gebieden die slechts bestaan uit golfplaten huizen, zie je ook wijken met stenen huizen. De overheid heeft deze neergezet ter vervanging van de golfplaten huizen. In de gebieden waar dat nog niet is gebeurd, moeten de mensen het stellen met 1 kraan per straat en geen elecktriciteit. De opvangbaken in de wc's (foto 3) worden 2 keer per week geleegd. De kroeg daarentegen is gezellig en er spelen heel veel kinderen op straat. Na de tour kregen we een Afrikaans buffet en was er optreden van jongeren die Afrikaanse dans uitvoerden, erg leuk om te zien.